Hun, die rijk zijn in de tegenwoordige wereld, moet gij bevelen om wèl te doen, waardoor zij zich een vaste grondslag voor de toekomst verzekeren.

Lezen: Lucas 16:1-9

1 Hij zeide ook tot zijn discipelen: Er was een rijk man, die een rentmeester had. Van deze werd hem aangebracht, dat hij zijn bezit verkwistte. 2 En hij liet hem roepen en zeide tot hem: Wat hoor ik daar van u? Doe verantwoording van uw beheer, want gij kunt niet langer rentmeester blijven. 3 De rentmeester zeide bij zichzelf: Wat moet ik doen? Want mijn heer ontneemt mij mijn rentmeesterschap. Spitten kan ik niet, voor bedelen schaam ik mij. 4 Ik weet, wat ik doen zal, opdat zij mij, wanneer ik uit mijn rentmeesterschap ontzet ben, in huis zullen nemen. 5 En hij ontbood de schuldenaars van zijn heer één voor één bij zich. Hij zeide tot de eerste: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig? 6 Hij zeide: Honderd vaten olie. Hij zeide tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis, ga vlug zitten en schrijf vijftig. 7 Daarna zeide hij tot de tweede: En hoeveel zijt gij schuldig? Hij zeide: Honderd zakken tarwe. Hij zeide tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis, schrijf tachtig. 8 En de heer prees de onrechtvaardige rentmeester, dat hij met overleg gehandeld had, want de kinderen dezer wereld gaan ten aanzien van hun geslacht met veel meer overleg te werk dan de kinderen des lichts. 9 En Ik zeg u: Maakt u vrienden met behulp van de onrechtvaardige Mammon, opdat, wanneer deze u ontvalt, men u opneme in de eeuwige tenten. 

Uitleg

 Het gaat in deze gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester om het laatste vers. Jezus herhaalt hier bijna helemaal de woorden die de onrechtvaardige rentmeester bij zichzelf gesproken had: „Ik weet wat ik doen zal, opdat, wanneer ik uit mijn rentmeesterschap ontzet ben, men mij zal opnemen in hun huis”. Jezus noemt deze man een onrechtvaardige en praat dus niets van wat hij doet goed. Maar de Here wijst er op dat de kinderen van deze wereld met meer overleg te werk gaan dan de kinderen des lichts (:8).

Deze slechte man heeft gedacht aan de toekomst wanneer hij zijn huidige leven als rentmeester zou kwijtraken. Hij deed dit op een minderwaardige manier, maar goed doordacht, zelfs zo goed doordacht, dat zijn heer hem hiervoor prees. Immers, veel bitterheid bij de schuldenaars verdween hierdoor en met nieuwe moed zullen zij zich hebben ingezet om de verminderde schuld in te lossen.

Wij zijn eigenlijk allemaal rentmeesters van alles wat God ons op deze wereld heeft toevertrouwd. Maar hebben wij er wel eens bij stilgestaan dat God eens ons rekenschap zal vragen over wat wij met het ons toevertrouwde hebben gedaan? Wanneer we alleen maar aan onszelf hebben gedacht, hebben we alles verkeerd gebruikt en dus verkwist. Maar als we er rekening mee houden dat dit rentmeesterschap ons eens ontvallen zal als wij sterven, dan zullen we al het ons toevertrouwde graag gebruiken om er anderen mee te dienen, om Christus’ wil. Wanneer we echte belangstelling tonen en betrokken willen zijn bij de mensen om ons heen en daardoor iets van het Koninkrijk van God gaan uitstralen, zullen we daardoor velen van hen in de eeuwigheid bij God ontmoeten.