Wanneer gij een woord uit Mijn mond hoort, zult gij hen uit Mijn naam waarschuwen.

Lezen: 1 Samuël 16:1-13

1 De HERE zeide tot Samuël: Hoelang zult gij nog leed dragen over Saul, en Ik heb hem toch verworpen, dat hij geen koning meer over Israël zal zijn? Vul uw hoorn met olie en ga heen: Ik zend u naar de Betlehemiet Isaï, want onder zijn zonen heb Ik Mij een koning uitgezocht. 2 Maar Samuël zeide: Hoe zou ik kunnen gaan? Als Saul het hoort, zal hij mij doden. De HERE zeide: Gij zult een jonge koe meenemen en zeggen: ik ben gekomen om de HERE een slachtoffer te brengen. 3 Dan zult gij Isaï tot dit offer nodigen, en Ik zal u te kennen geven wat gij doen moet; gij zult voor Mij zalven wie Ik u zal aanwijzen. 4 Samuël deed wat de HERE gezegd had en hij kwam te Betlehem. De oudsten der stad kwamen hem bevend van vrees tegemoet en zeiden: Betekent uw komst vrede? 5 En hij zeide: Ja, ik ben gekomen om de HERE een slachtoffer te brengen. Heiligt u, dan moogt gij met mij aan dit offer deelnemen. En hij heiligde Isaï en zijn zonen en nodigde hen tot het offer. 6 Toen zij binnenkwamen, en hij Eliab zag, dacht hij: Zeker staat hier voor de HERE zijn gezalfde. 7 Doch de HERE zeide tot Samuël: Let niet op zijn voorkomen noch op zijn rijzige gestalte, want Ik heb hem verworpen. Het komt immers niet aan op wat de mens ziet; de mens toch ziet aan wat voor ogen is, maar de HERE ziet het hart aan. 8 Toen riep Isaï Abinadab en liet hem aan Samuël voorbijgaan, maar hij zeide: Ook deze heeft de HERE niet verkoren. 9 Daarna liet Isaï Samma aan hem voorbijgaan, maar hij zeide: Ook deze heeft de HERE niet verkoren. 10 En Isaï liet zijn zeven zonen aan Samuël voorbijgaan, maar Samuël zeide tot Isaï: De HERE heeft dezen niet verkoren.
11 Hierop zeide Samuël tot Isaï: Zijn dit al de jongens? Deze antwoordde: De jongste ontbreekt nog; zie, hij weidt de schapen. Toen zeide Samuël tot Isaï: Laat hem halen, want wij zullen niet gaan aanzitten, voordat hij hier gekomen is. 12 Daarop liet hij hem halen. Hij nu was rossig, ook had hij mooie ogen en een schoon voorkomen. Toen zeide de HERE: Sta op, zalf hem, want deze is het. 13 Samuël nam de oliehoorn en zalfde hem te midden van zijn broeders. Van die dag af greep de Geest des HEREN David aan. Daarna stond Samuël op en ging naar Rama.

Uitleg

Toen Eliab, de oudste zoon van Isaï, binnenkwam, was Samuël zo onder de indruk van zijn verschijning dat hij wel moest denken dat deze man hun koning zou worden. Maar gelukkig had de Here gezegd: „Wie Ik zal aanwijzen, zult gij voor Mij zalven”. Samuël was een dienstknecht van God en had van jongs af aan leren luisteren. Gelukkig maar, anders was er een grote fout gemaakt. Wie vertrouwt op eigen inzicht kan daarin soms heel voorspoedig lijken maar is dan voor het Koninkrijk van God een misleidend gevaar! Want zulke mensen leren nooit te luisteren naar wat God zegt. Zij volgen de stem van hun eigen geweten (Ez.13:1-3).

Nu was Samuël, behalve een dienstknecht van God, ook een heel gewoon mens.

Toen hij Eliab zag aankomen, was hij er van overtuigd dat deze de koning van Israël zou zijn (:6). Maar al was hij er nog zo zeker van, hij bleef luisteren naar wat de Here hem te zeggen had. En God zei hem iets waar wij ook heel veel van kunnen leren: „De mens ziet wat voor ogen is, maar God ziet het hart aan”. Het verborgene van het hart kan een ander niet zien! Alleen God weet de diepste roerselen van ons hart.

Isaï had acht zonen, maar David scheen in de ogen van zijn vader helemaal niet voor het koningschap in aanmerking te kunnen komen, want hij moest gewoon bij de schapen blijven. Als een zoon van Isaï koning zou worden, dan moest het één van de zeven zijn... Isaï had ook nog niet geleerd naar God te luisteren en volgde nog steeds de stem van zijn eigen hart. Gelukkig had God nog een Samuël!

Zijn wij bereid ook zo stil te worden dat het spreken van God belangrijker wordt dan de vanzelfsprekendheid van ons eigen denken?!