Neemt Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart.

Lezen: Jesaja 48:12-22

12 Hoor naar Mij, Jakob, Israël, mijn geroepene. Ik ben dezelfde, Ik ben de eerste, ook ben Ik de laatste; 13 ook heeft mijn hand de aarde gegrondvest en mijn rechterhand heeft de hemelen uitgebreid. Roep Ik hen, zij staan daar tezamen. 14 Vergadert u allen en hoort. Wie onder hen heeft dit verkondigd? Hij, dien de HERE liefheeft, zal zijn welgevallen voltrekken aan Babel en zijn macht aan de Chaldeeën. 15 Ik, Ik heb gesproken, ja, Ik heb hem geroepen; Ik heb hem doen komen en hij zal voorspoed hebben op zijn weg. 16 Nadert tot Mij, hoort dit: Van de aanvang af heb Ik niet in het verborgene gesproken; ten tijde dat het geschiedt, ben Ik daar. En nu heeft de Here HERE mij met zijn Geest gezonden: 17 Zo zegt de HERE, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik ben de HERE, uw God, die u leert, opdat het u welga; die u de weg doet betreden, die gij moet gaan. 18 Och, dat gij naar mijn geboden luisterdet; dan zou uw vrede zijn als een rivier en uw gerechtigheid als de golven der zee; 19 dan zou uw nageslacht zijn als het zand en uw nakomelingschap als de korrels daarvan; hun naam zou niet uitgeroeid noch verdelgd worden voor mijn aangezicht. 20 Trekt uit Babel, ontvlucht de Chaldeeën. Verkondigt het met jubelgeklank, doet dit horen, verbreidt het tot aan het einde der aarde; zegt: De HERE heeft zijn knecht Jakob verlost. 21 Zij leden geen dorst, toen Hij hen door de woestijnen leidde; Hij deed voor hen water uit de rots stromen; Hij toch spleet de rots, zodat het water vloeide. 22 De goddelozen, zegt de HERE, hebben geen vrede.

Uitleg

Wat er van een mens terecht komt die zelf, door z’n eigen-wijsheid geleid, zijn weg moet bepalen, kunnen we, vroeg of laat allemaal zien.

Het grootste intellect en het beste vermogen van de mens worden ingeschakeld om de vrede op aarde te bevorderen, maar het werkt het tegendeel uit.

Toen ik in Jeruzalem eens aan een Joodse filosoof vroeg of hij geloofde dat er nog echt vrede zou komen tussen Arabieren en Joden, antwoordde hij overtuigd met ‘Ja’. Verwonderd vroeg ik hem hoe dat dan gebeuren zou. ‘Als de Messias komt’, antwoordde hij verzekerd. Ik vroeg: ‘Als de Messias alleen vrede kan brengen, waarom moeten wij ons dan nog voor deze zaak inspannen?!’

Zijn eenvoudig antwoord op mijn vraag was: ‘Omdàt Hij komt!’ Hierbij verstomt alle menselijke wijsheid. Maar o, wat is dit waar! Wat zal al ons pogen zonder de zekerheid dat Hij, als de Koning van deze wereld, komen zal, nog kunnen uitwerken in deze wereld van toenemende chaos? Immers niets!

Wij moeten leren leven en denken vanuit een nieuwe dimensie, vanuit het geloof in de komst van Zijn eeuwig Rijk! Dat is iets wat wij elkaar niet kunnen leren!

Maar God, Wiens hand de aarde gegrondvest heeft, en Die met Zijn rechterhand de hemelen heeft uitgebreid, zegt: „Ik ben de Here, uw God, die u leert, opdat het u wel ga; die u de weg doet betreden, die gij moet gaan! Och, dat gij naar Mijn geboden luisterdet; dan zou uw vrede zijn als een rivier en uw gerechtigheid als de golven der zee”(:17,18)!